Hallo Barber Society Magazine lezers, en welkom bij alweer een nieuwe aflevering van “Het beste en slechtste van Bertus Barbier.”
Mijn eerste reactie toen ik een appje van Miranda kreeg of ik weer een stukje wou schrijven voor hun magazine, ditmaal met het thema “Jezelf opnieuw uitvinden” dacht ik gelijk: “Daar kan ik wel wat mee, dat doe ik toch de hele tijd…” Maar zoals gewoonlijk kreeg ik net het bekende appje: “Hoi Robert, gaat het nog lukken, morgen is de deadline..” en dacht ik: “Godver, ik vind helemaal niks opnieuw uit, ik ben nog steeds dezelfde ongeorganiseerde, chaotische paardenlul die ik gister was…” En nu zit ik dus in de achtertuin van mijn AirBnB in Austin, Texas, 30 graden in de schaduw, dit verhaal op m’n laptop te hameren. Some things never change I guess…
Is het wel echt zo belangrijk om jezelf elke keer opnieuw uit te vinden…? Ik mag graag Willem de Kooning, de Rotterdamse kunstschilder die een groot deel van zijn leven in de Verenigde Staten heeft gewoond, quoten: “I have to change to stay the same…” Ik ben natuurlijk dezelfde persoon die bijna 15 jaar geleden (11 Februari 2011) de nu wereldberoemde barbershop Schorem heeft geopend maar toch ook weer niet. Ik heb in die 15 jaar ZO VEEL GELEERD, ik ben gestopt met drinken, ben marathons gaan lopen, ik kijk heel anders naar de wereld als toen en ik heb ook het idee dat ik een stuk gelukkiger ben, rustiger…
“I have to change to stay the same…”
Maar de vraag was natuurlijk: “Heb ik mezelf opnieuw uitgevonden..?” Ik denk het niet. Toen Leen en ik de shop openden was ons motto: “Work hard, play harder!!” Lange dagen op de vloer, langere nachten aan de bar en het is en blijft een voldongen feit dat die levensstijl en werkethiek ons geen windeieren heeft gelegd. We hebben altijd gezegd dat het succes van een barbershop 30 procent kwaliteit, 70 procent ervaring is én storytelling. En mensen smulden van onze verhalen… Het was CHAOS maar prachtige chaos… Ik heb geen moment spijt van alles wat we hebben uitgevreten. Bij de meeste herinneringen springen me de tranen in de ogen, meestal van het lachen en soms van het huilen. Je mag je zaak natuurlijk geen SCHOREM noemen en dan thuis met een kamille thee op de bank gaan zitten…
Geen moment spijt, maar ik moet er niet aan denken om dat nu opnieuw te moeten doen. Ik krijg al hoofdpijn bij het idee alleen… Vandaag de dag is Schorem Haarsnijder en Barbier een goed geoliede machine, het hele team aan de fitness machines in plaats van aan het gerstenat en Colombiaans huppelpoeder, de kwaliteit van het werk hoger dan ooit, de shop drukker dan ooit en nog steeds HEEL VEEL verhalen, oude en nieuwe…
Ik ben 51 jaar, ik kan mij nog heel goed herinneren dat we thuis een telefoon met een draaischijf hadden. Ik kan mij OOK het moment herinneren toen ik voor het eerst een klant in mijn stoel had met een draagbare telefoon, zo eentje waarbij je een soort van batterij op je rug had… Ik kan mij OOK mijn allereerste Nokia herinneren waarop ik niet alleen kon SMS-en maar ook urenlang SNAKE kon spelen… Een vriend van mij, die gek is op gadgets, had de allereerste IPhone en ik weet nog dat mijn ogen bijna uit mijn hoofd vielen toen het beeld kantelde… Maar nou is MIJN vraag: Heeft Steve Jobs de telefoon opnieuw uitgevonden of is het nog steeds een telefoon, een hele slimme telefoon natuurlijk, maar in essentie nog steeds een apparaat om te communiceren?”
Ik denk dat je jezelf niet opnieuw uit hoeft te vinden. Jij, beste lezer, bent UNIEK, er is niemand op de hele wereld zoals jij. Daar zijn sommige mensen blij mee en anderen wat minder en dat maakt het leven interessant. Ik denk WEL dat het de moeite waard is om elke dag te proberen met een betere versie van jezelf uit bed te komen, niet per se voor anderen hoor, laat die maar lekker zelluf hun best doen, maar ik geloof heilig dat elke dag de eerste dag is van de rest van je leven.
Robert aka Rob aka Bertus aka The Bloody Butcher (Damn, misschien blijf ik mezelf dan toch opnieuw uitvinden ;-)